ஜ☆ღ•غم دیدار تو دارمஜ☆ღ•*

من از آن سوی حسرت های

باران خورده می آیم

شبی من باز میگردم

شبی از جنس فرداها

شبی تنها

به یاد تو

شبی با شوق دیدارت

شبی من باز می گردم

شبی.....

...................................

آبی تر از آنم كه بيرنگ بميرم

از شيشه نبودم كه با سنگ بميرم

من آمده بودم كه تا مرز رسيدن

همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم

تقصير كسی نيست كه اينگونه غريبم

شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميرم...

...........................................


دست ها بالا بود

هرکس سهم خودش را طلبید

سهم هر کس که رسید

داغ تر از دل ما بود!

نوبت من که رسید

سهم من یخ زده بود!

سهم من چیست مگر؟!

یک پاسخ!

پاسخ یک حسرت!

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم

عمق آن وسعت داشت

وسعتی تا ته دلتنگی ها

شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند!!!!!